The Turin Horse | Special

In zijn sombere zwanenzang beperkt de Hongaarse grootmeester van de slow cinema zich tot dertig, uiterst nauwkeurig gecomponeerde camerashots. Speciale voorstelling in aanwezigheid van regisseur Béla Tarr.

In 1889 is de filosoof Friedrich Nietzsche op weg naar Turijn getuige van de afranseling van een paard. Huilend slaat hij zijn armen om het dier. In de jaren daarna leefde Nietzsche in afzondering en viel hij ten prooi aan krankzinnigheid. Maar wat gebeurde met het paard? Die vraag vormt het uitgangspunt van het minimalistische THE TURIN HORSE, de sombere zwanenzang van de Hongaarse filmmaker Béla Tarr, die in Berlijn werd gelauwerd met de Zilveren Beer voor beste regie.

Béla Tarr geldt als een grootmeester binnen de wereld van de slow cinema. Zijn grofkorrelige zwart-wit films (zie bijvoorbeeld het ruim zeven uur durende SÁTÁNTANGÓ) worden gekenmerkt door zeer lange camera-instellingen. Zo bestaat THE TURIN HORSE, ondanks het feit dat de film bijna tweeënhalf uur duurt, uit slechts dertig, uiterst nauwkeurig gecomponeerde camerashots. Het zijn beelden die - door hun grimmige schoonheid - na afloop op het netvlies van de kijker gebrand staan. Waar de meeste bioscoopfilms de tijd sneller willen laten verstrijken, wordt de kijker bij Tarrs compromisloze films juist bewust gemaakt van het langzaam verglijden van de tijd.

In zijn oeuvre heeft Béla Tarr altijd aandacht gehad voor de verschoppelingen der aarde, voor sociaal vernederde mensen die worstelen met het leven. Ook THE TURIN HORSE is een film over het menselijk lijden, over de onbarmhartigheid van het bestaan. Tarr volgt zes dagen uit het leven van de zwijgzame palinka-stoker Ohlsdorfer, die met zijn dochter in een bouwvallige boerderij in een stormachtig niemandsland woont. Elke dag verloopt volgens dezelfde routine. 's Ochtends helpt de dochter haar vader om zich aan te kleden en haalt ze water uit de put. 's Avonds eten ze een aardappel en luisteren ze zwijgend naar de nimmer aflatende storm buiten. Voor hun levensonderhoud zijn ze van hun paard afhankelijk, maar het paard is ziek en weigert dienst. Zwaarmoedig is TURIN HORSE zeker. Martelend traag? Dat ook. Maar als allegorie over het menselijk lijden biedt de film veel stof tot nadenken, de zwart-wit fotografie is van een meedogenloze schoonheid en de soundtrack van componist Mihály Vig een soort minimalistische dodenmis die perfect aansluit bij de thematiek.

ENGLISH
The masterful film by Hungarian filmmaker Béla Tarr bears all the hallmarks of his singular style including long takes, suggestive music, black-and-white photography and almost no dialogue. A trance-inducing work of unparalleled beauty. This special screening will be attended by director Béla Tarr. 

1889. Somewhere in the countryside, a cab driver lives with his daughter and an overworked horse. Outside, a windstorm rages. The horse refuses to move, and the man and his daughter struggle through their daily schedule. Food and water grow scarce. Beggars and gypsies come to their door. The horse stops eating. Slowly, the apocalypse approaches.

THE TURIN HORSE examines the necessity of human coexistence and, at the same time, the powerlessness of the human race when faced with major change. Béla Tarr declared this film to be his last, and has retired from film-making.

Bassin 88
6211 AK Maastricht
Telefoon 043 - 321 40 80
info@lumiere.nl