Archief Pixote

Dit is het leven van de jonge Pixote, een schoffie in de straten van São Paulo. Vliegensvlug raakt hij bekend met een harde wereld waarin criminaliteit, prostitutie en drugs de klok slaan

Na een van de vele razzia’s in zijn wijk belandt Pixote in een tuchthuis, waar kinderen worden gehard door zaken die ze slechts half begrijpen. Eenmaal op vrije voeten herneemt hij het leven dat hem bekend is, namelijk: zakkenrollen, drugs dealen, pooieren en klanten bestelen. De schoffies zijn ”fathered by strangers, abandoned by their mothers, thrown away by society”, zo schreef Roger Ebert al.

Ja, het leven van Pixote speelt zich af in de krochten van de hel, in de wijk genaamd ‘boca do lixo’ (‘vuilnissmoel’) om precies te zijn. En toch is deze film, met een uitgesproken documentaire-stijl geïnspireerd door de Italiaanse neo-realisten, ook een heugelijke viering van het menselijk bestaan. Vreugde, warmte en genegenheid zijn afweermechanismes voor ouderloze en nihilistische levens. Beide kanten komen in deze film van Héctor Babenco aan bod, als zijnde een verleidingsspel: zo gauw als de kijker succesvol is gelokt, wordt hij of zij ook weer brutaal afgestoten.

 

ENGLISH
This is the life of Pixote, a young rascal in the streets of São Paulo. He quickly becomes acquainted with a harsh world reality filled with crime, prostitution and drugs.

After one of the many raids in his neighborhood, Pixote ends up in a disciplinary house, where children are hardened by things they only half understand. Once free, he resumes the life that is known to him, namely: pickpocketing, dealing drugs, pimping and rob customers. He is, as are many others, "fathered by strangers, abandoned by their mothers, thrown away by society," as Roger Ebert once wrote.

Yes, the life of Pixote takes place in the quarters of hell, to be precise the neighborhood called "boca do lixo" ("garbage mouth") to be precise. And yet, with a distinctly documentary style clearly inspired by the Italian neo-realists, this film is also a joyful celebration of human existence. Joy, warmth and affection are defense mechanisms for parentless and nihilistic lives. Both sides are covered in this film by Héctor Babenco, a seduction game in a way: as soon as the viewer is successfully lured, he or she is brutally repelled.

 

Hector Babenco, Brazilië, 1981, 128 min. Portugees gesproken, Engels ondertiteld. Met Fernando Ramos da Silva, Jorge Julião, Gilberto Moura.
Bassin 88
6211 AK Maastricht
Telefoon 043 - 321 40 80
info@lumiere.nl